ఈ ఆడియో లో ఒక సామాన్య సాఫ్ట్వేర్ ఇంజనీర్ తన గతం వల్ల ఎలా ఉత్తర కొరియా హ్యాకర్ల కుట్రలో చిక్కుకున్నాడో వివరించే ఉత్కంఠభరిత కథను మీరు వింటారు. వేలాది అమెరికా కంపెనీలను గడగడలాడించిన ‘యాక్సియోస్’ సాఫ్ట్వేర్ హ్యాక్ వెనుక ఉన్న భయంకరమైన నిజాలు ఏమిటి? ఇది కేవలం కథ మాత్రమేనా లేక రేపటి భయంకరమైన నిజమా? పూర్తి వివరాల కోసం వీడియో చివరి వరకు చూడండి.
కిటికీ అద్దాల మీద వర్షపు చినుకులు విరిగిపడుతున్నాయి. ఆ శబ్దం వింటుంటే ఎవరో అద్దం మీద గోళ్లతో గీకుతున్నట్టుగా ఉంది. గదిలో వెలుతురు లేదు, కేవలం రిత్విక్ ముందున్న మూడు మానిటర్ల నుండి వస్తున్న నీలి రంగు కాంతి అతని ముఖాన్ని ఒక వింతైన నీడలా మారుస్తోంది. గదిలో ఉన్న సర్వర్ల నుంచి వస్తున్న ఆ నిరంతరమైన ‘హమ్’ శబ్దం అతనికి ఒక జోలపాటలా ఉండాలి, కానీ ఈ రాత్రి అది ఒక హెచ్చరికలా వినిపిస్తోంది. రిత్విక్ వేళ్లు కీబోర్డ్ మీద స్థిరంగా ఉన్నాయి, కానీ అతని కళ్లు మాత్రం స్క్రీన్ మూలలో బ్లింక్ అవుతున్న ఆ చిన్న నోటిఫికేషన్ మీద ఆగిపోయాయి. సమయం అర్ధరాత్రి 12:47. ‘యాక్సియోస్’ అనే సాఫ్ట్వేర్ ప్యాకేజీకి ఒక అప్డేట్ పుష్ అయింది. రిత్విక్ ఒక సెక్యూరిటీ ఎక్స్పర్ట్. అతనికి తెలుసు, ఈ ఒక్క చిన్న అప్డేట్ ప్రపంచంలోని వేలాది కంపెనీల సర్వర్లలోకి, రక్షణ వ్యవస్థల్లోకి ఒక నిశ్శబ్ద హంతకుడిలా ప్రవేశిస్తుందని. అతను ఆ కోడ్ను ఓపెన్ చేశాడు. ఒక్కొక్క లైన్ స్క్రోల్ చేస్తుంటే అతని నుదుటి మీద చెమట చుక్కలు చేరుతున్నాయి. ఆ కోడ్లో ఒక వింతైన రిథమ్ ఉంది. అది మనిషి రాసినట్టు లేదు, ఒక మెషిన్ మరో మెషిన్ కోసం రాసిన మరణ శాసనంలా ఉంది.
గదిలో ఉష్ణోగ్రత పడిపోతోంది. ఏసీ నుంచి వస్తున్న గాలిలో ఒక రకమైన లోహపు వాసన (metallic scent) వస్తోంది. రిత్విక్ గాలి పీల్చుకున్నప్పుడు అది ఊపిరితిత్తుల్లోకి గుచ్చుకుంటున్నట్టుగా ఉంది. అతను కోడ్ను డీక్రిప్ట్ చేయడం మొదలుపెట్టాడు. హఠాత్తుగా, స్క్రీన్ మీద అక్షరాలు అన్నీ మాయమైపోయాయి. ఒకే ఒక వాక్యం ప్రత్యక్షమైంది: “నువ్వు ఇంకా మేల్కొనే ఉన్నావా, రిత్విక్?” అతని గుండె ఒక్క క్షణం ఆగి మళ్ళీ వేగంగా కొట్టుకోవడం మొదలుపెట్టింది. ఆ వాక్యం వెనుక ఉన్నది ఎవరో అతనికి తెలుసు. ఐదేళ్ల క్రితం అతను ఒక తప్పు చేశాడు. ఒక అపరిచిత వ్యక్తికి ఒక ‘డిజిటల్ కీ’ని అమ్మాడు. అది కేవలం ఒక చిన్న గేమ్ హ్యాక్ అనుకున్నాడు, కానీ అది ఒక దేశపు ఆర్థిక మూలాలను కదిలించే గొడ్డలి అని అతనికి ఆలస్యంగా తెలిసింది. ఇప్పుడు ఆ కీ వాడబడింది. ఉత్తర కొరియా హ్యాకర్ల బృందం ‘లాజరస్’ తన ముఖద్వారం దగ్గరకు వచ్చిందని అతనికి అర్థమైంది.
అతను గ్లాసులో నీళ్లు పోసుకోవడానికి ప్రయత్నించాడు, కానీ అతని చెయ్యి వణుకుతోంది. గ్లాసులోని నీళ్లు రిత్విక్ వణుకుతున్న వేళ్లను ప్రతిబింబిస్తున్నాయి. బయట మెరుపు మెరిసింది. ఆ క్షణికమైన వెలుతురులో గది మూలలో ఎవరో నిలబడినట్టు అనిపించింది. అతను చప్పున వెనక్కి తిరిగి చూశాడు. ఎవరూ లేరు. కేవలం అతని కోటు స్టాండ్కు తగిలించి ఉంది. కానీ ఆ భయం… అది గాలిలో తేలుతోంది. మళ్ళీ స్క్రీన్ మీద మెసేజ్ మారింది. “నీ భార్య పక్క గదిలో నిద్రపోతోంది కదా? ఆమె ఫోన్ ఇప్పుడు మా ఆధీనంలో ఉంది. ఆమె గుండె చప్పుడును మేము వినగలం. నువ్వు ఆ కోడ్ను ఆపాలని ప్రయత్నిస్తే, ఆమె గదిలోని ఎలక్ట్రానిక్ లాక్ ఎప్పటికీ తెరుచుకోదు. గాలి కూడా లోపలికి వెళ్లదు.” రిత్విక్ చప్పున లేచి బెడ్ రూమ్ వైపు వెళ్లాలని చూశాడు, కానీ అతని కాళ్లు కదలడం లేదు. భయం అతనిని కుర్చీకి కట్టేసింది. ఇది కేవలం సైబర్ దాడి కాదు, ఇది అతని ప్రాణాలతో ఆడుకుంటున్న ఒక మానసిక క్రీడ.
ఒక్కొక్క సెకను గడుస్తుంటే టెన్షన్ పెరుగుతోంది. రిత్విక్ కళ్ళ ముందు వేలాది కంపెనీల పేర్లు వరుసగా వస్తున్నాయి. అమెరికన్ ఎక్స్ప్రెస్, పెంటగాన్ సబ్-సర్వర్లు, న్యూయార్క్ పవర్ గ్రిడ్… అవన్నీ ఒక్కొక్కటిగా ఎరుపు రంగులోకి మారుతున్నాయి. అంటే ఆ వైరస్ వాటిని మింగేస్తోంది. ఆ వైరస్ పేరు ‘యాక్సియోస్’. గ్రీకు భాషలో దానికి అర్థం ‘యోగ్యమైనది’. ఈ ప్రపంచాన్ని నాశనం చేయడానికి ఇది యోగ్యమైనదా? రిత్విక్ కి పిచ్చెక్కినట్టు అనిపిస్తోంది. అతను కీబోర్డ్ మీద వేగంగా టైప్ చేయడం మొదలుపెట్టాడు. అతను ఆ వైరస్ను ఎదుర్కోవడానికి ఒక ‘కౌంటర్-వైరస్’ను సిద్ధం చేస్తున్నాడు. కానీ ప్రతిసారీ అతను ఒక కమాండ్ ఎంటర్ చేస్తే, అది ఆటోమేటిక్గా డిలీట్ అయిపోతోంది. ఎవరో రిమోట్ యాక్సెస్ ద్వారా అతని కంప్యూటర్ను నియంత్రిస్తున్నారు. “వద్దు… ప్లీజ్ వద్దు…” అని అతను గుసగుసలాడాడు. గదిలో ఆ నిశ్శబ్దం అతనికి సమాధానం ఇస్తోంది.
అకస్మాత్తుగా అతని ఫోన్ రింగ్ అయింది. స్క్రీన్ మీద నంబర్ లేదు. అతను ఫోన్ ఎత్తాడు. అవతలి వైపు నుంచి శబ్దం లేదు, కేవలం మనిషి ఊపిరి పీల్చుకుంటున్న శబ్దం మాత్రమే. ఆ ఊపిరిలో ఒక రకమైన చల్లదనం ఉంది. “నువ్వు చేస్తున్నది వ్యర్థం, రిత్విక్. మేము కేవలం సాఫ్ట్వేర్ను హ్యాక్ చేయడం లేదు, మేము కాలాన్ని హ్యాక్ చేస్తున్నాం. రేపు పొద్దున్న సూర్యుడు ఉదయిస్తాడు, కానీ ఈ ప్రపంచం పాతది కాదు. బ్యాంకులు సున్నా అయిపోతాయి. క్షిపణులు వాటి దిశను మార్చుకుంటాయి. ఈ విధ్వంసానికి మూలకర్తవు నువ్వే అని ప్రపంచం నమ్ముతుంది. ఎందుకంటే ఈ కోడ్ నీ హ్యాండ్రైటింగ్లాంటిది.” ఆ గొంతులో ఒక రకమైన క్రూరమైన నవ్వు ఉంది. రిత్విక్ కి తెలుసు, అది నిజమేనని. ఆ కోడ్ తనదే. తాను ఐదేళ్ల క్రితం రాసిన అదే ఆల్గారిథమ్ ఇప్పుడు ప్రపంచాన్ని దహించబోతోంది. ఆ గిల్ట్ (అపరాధ భావం) అతనిని లోపల నుంచి చంపేస్తోంది.
గదిలోని లైట్లు ఒక్కసారిగా ఆరిపోయాయి. కేవలం మానిటర్ వెలుతురు మాత్రమే ఉంది. ఆ వెలుతురులో రిత్విక్ ముఖం ఒక రక్తపిపాసిలా కనిపిస్తోంది. అతను గమనించాడు, స్క్రీన్ మీద ఉన్న మ్యాప్లో ఒక చిన్న పచ్చ రంగు చుక్క ఉంది. అది అతని ఇంటిని సూచిస్తోంది. ఆ చుక్క చుట్టూ కొన్ని ఎర్రటి చుక్కలు చేరుతున్నాయి. అవి పోలీసులు కావు, అవి హ్యాకర్లు పంపిన డ్రోన్లు కావచ్చు లేదా మరేదైనా ఫిజికల్ థ్రెట్ కావచ్చు. బయట వర్షంలో కొన్ని అడుగుల శబ్దం వినిపిస్తోంది. మెట్లు ఎక్కుతున్న శబ్దం… నెమ్మదిగా, భారంగా. రిత్విక్ తన టేబుల్ డ్రాయర్లో ఉన్న తుపాకీ కోసం చేయి చాచాడు. కానీ డ్రాయర్ లాక్ అయిపోయింది. అది కూడా ఒక ఎలక్ట్రానిక్ లాక్. హ్యాకర్లు అతని ఆయుధాన్ని కూడా లాక్ చేశారు. అతను నిస్సహాయంగా కుర్చీలో కూర్చుండిపోయాడు.
సమయం 02:15. టైమర్ ఇంకా ఐదు నిమిషాలు చూపిస్తోంది. ఆ ఐదు నిమిషాలు ముగిస్తే అమెరికాలోని ప్రధాన బ్యాంకుల డేటాబేస్ మొత్తం క్లీన్ అయిపోతుంది. వేల కోట్ల డాలర్లు అదృశ్యమవుతాయి. రిత్విక్ మనసులో ఒక ఆలోచన వచ్చింది. ఈ వైరస్కు ఒక ‘సెల్ఫ్-డిస్ట్రక్ట్’ కోడ్ ఉంటుంది. అది కేవలం ఆ కోడ్ రాసిన వ్యక్తికి మాత్రమే తెలుస్తుంది. అతను తన జ్ఞాపకాలను వెనక్కి నెట్టాడు. ఐదేళ్ల క్రితం తను ఆ కోడ్ రాసినప్పుడు ఒక చిన్న ‘ఈస్టర్ ఎగ్’ను అందులో దాచాడు. అది ఒక పాటలోని వాక్యం. అతను వణుకుతున్న వేళ్లతో ఆ వాక్యాన్ని టైప్ చేశాడు. “Everything ends where it begins.” ఎంటర్ నొక్కాడు. స్క్రీన్ మొత్తం తెల్లగా మారిపోయింది.
WhatsApp Channel
ఒక్క క్షణం అంతా ఆగిపోయింది. సర్వర్ల హోరు ఆగిపోయింది. ఫ్యాన్ ఆగిపోయింది. బయట వర్షం శబ్దం కూడా వినపడటం లేదు. రిత్విక్ గుండె చప్పుడు మాత్రమే అతనికి వినిపిస్తోంది. లబ్-డబ్… లబ్-డబ్… అది ఒక బాంబు టైమర్ లా ఉంది. హఠాత్తుగా, స్క్రీన్ మీద ఒక వీడియో ప్లే అవ్వడం మొదలైంది. అది ఒక సిసిటివీ ఫుటేజ్. అందులో రిత్విక్ తన గదిలోనే కూర్చుని ఉన్నాడు. కానీ అది ఇప్పుడు కాదు, పది నిమిషాల క్రితం ఫుటేజ్. ఆ వీడియోలో రిత్విక్ వెనుక ఒక నీడ నిలబడి ఉంది. ఆ నీడ నెమ్మదిగా తన ముఖం మీద ఉన్న మాస్క్ను తీసింది. రిత్విక్ గుండె ఆగిపోయింది. ఆ నీడ మరెవరో కాదు… తనే! వీడియోలో ఉన్న రిత్విక్ కెమెరా వైపు చూసి నవ్వాడు. ఆ నవ్వులో మనిషి లేడు, ఒక రాక్షసుడు ఉన్నాడు.
రిత్విక్ కి ఏమీ అర్థం కావడం లేదు. తను ఇక్కడ కూర్చున్నాడు, మరి ఆ వీడియోలో ఉన్నది ఎవరు? అతను వెనక్కి తిరిగి చూశాడు. ఎవరూ లేరు. కానీ తన చేతులు చూసుకున్నాడు. అతని చేతులకు రక్తం అంటి ఉంది. ఎక్కడిది ఈ రక్తం? అతను నెమ్మదిగా బెడ్ రూమ్ వైపు నడిచాడు. తలుపు తీశాడు. అక్కడ తన భార్య నిద్రపోవడం లేదు. ఆమె గొంతు కోయబడి ఉంది. మంచం మీద రక్తం ఏరులై పారుతోంది. ఆమె చేతిలో ఒక ఫోన్ ఉంది. ఆ ఫోన్ స్క్రీన్ మీద ఒక మెసేజ్ ఉంది: “రిత్విక్, ఎందుకు ఇలా చేస్తున్నావు?” రిత్విక్ కి ఇప్పుడు అర్థమైంది. హ్యాకర్లు అతని కంప్యూటర్ను హ్యాక్ చేయలేదు, వారు అతని మెదడును హ్యాక్ చేశారు. అతను ఒక రకమైన ‘డిజిటల్ హిప్నాసిస్’లో ఉన్నాడు. అతను చేసిన పనులేవీ అతనికి గుర్తు లేవు. తనే వైరస్ను అప్లోడ్ చేశాడు, తనే తన భార్యను చంపాడు.
అతను గట్టిగా అరవాలని చూశాడు, కానీ శబ్దం రావడం లేదు. స్క్రీన్ మీద టైమర్ సున్నాకి వచ్చింది. బయట ప్రపంచంలో ఏం జరుగుతుందో అతనికి అనవసరం. అతని ప్రపంచం ఇప్పుడే నాశనమైపోయింది. హఠాత్తుగా, గదిలోని స్పీకర్ల నుండి ఒక శబ్దం వినిపించింది. అది ఒక చిన్న పిల్లవాని నవ్వు. “బాగా చేశావు నాన్నా. గేమ్ ఓవర్.” రిత్విక్ కు తన కూతురు గుర్తొచ్చింది. ఆమె రెండేళ్ల క్రితం చనిపోయింది. మరి ఈ గొంతు ఎవరిది? అతను వెనక్కి తిరిగి చూశాడు. మానిటర్ మీద తన కూతురి ఫోటో ఉంది. ఆమె కళ్లు కదులుతున్నాయి. ఆమె పెదవులు మారుతున్నాయి. “మేము నిన్ను వాడుకున్నాం నాన్నా. ఉత్తర కొరియా అనేది కేవలం ఒక కవర్ స్టోరీ. మేము లోపల ఉన్నాం. నీ సాఫ్ట్వేర్లో, నీ జ్ఞాపకాల్లో, నీ రక్తంలో…”
బయట పోలీసులు తలుపులు బద్దలు కొడుతున్నారు. రిత్విక్ తన భార్య శవం పక్కన కూర్చున్నాడు. అతని చేతిలో ఇప్పుడు ఆ కత్తి ఉంది. అతను దాన్ని తన గొంతు దగ్గరకు తెచ్చుకున్నాడు. అతను ఈ నరకం నుంచి బయటపడాలి. కానీ అప్పుడే అతని కళ్ల ముందు మళ్ళీ ఆ తెల్లటి తెర ప్రత్యక్షమైంది. దాని మీద ఒక మెసేజ్: “Simulation Failed. Restarting from 12:47 AM.” రిత్విక్ ఒక్కసారిగా కళ్ళు తెరిచాడు. అతను తన కుర్చీలో ఉన్నాడు. కిటికీ బయట వర్షం పడుతోంది. సమయం అర్ధరాత్రి 12:47. స్క్రీన్ మీద నోటిఫికేషన్ బ్లింక్ అవుతోంది. ‘యాక్సియోస్ అప్డేట్ అవైలబుల్’. అతని వెన్నులో వణుకు మొదలైంది. ఇది నిజమా? లేక ఇందాక జరిగింది నిజమా? అతను మౌస్ పట్టుకున్నాడు. అతని చేతికి రక్తం అంటి ఉందా? అతను చూసుకున్నాడు. చెయ్యి శుభ్రంగా ఉంది. కానీ తన భార్య గదిలో ఏముందో అతనికి తెలుసు. అతను వెళ్ళి చూడాలా? లేక అప్డేట్ క్లిక్ చేయాలా?
అతను నెమ్మదిగా బెడ్ రూమ్ వైపు నడిచాడు. తలుపు దగ్గరకు వెళ్ళాడు. చెయ్యి హ్యాండిల్ మీద పెట్టాడు. హ్యాండిల్ చల్లగా ఉంది. మంచులా. అతను ఊపిరి బిగబట్టి తలుపు తీశాడు. గది ఖాళీగా ఉంది. మంచం మీద ఎవరూ లేరు. తన భార్య ఎక్కడ? “అంజలి?” అని పిలిచాడు. సమాధానం లేదు. అతను వెనక్కి తిరిగి తన డెస్క్ వైపు చూశాడు. అక్కడ కుర్చీలో ఎవరో కూర్చుని ఉన్నారు. అతను వేగంగా టైప్ చేస్తున్నాడు. రిత్విక్ దగ్గరకు వెళ్ళాడు. కుర్చీలో ఉన్న వ్యక్తి నెమ్మదిగా వెనక్కి తిరిగాడు. అది రిత్విక్! అతను నవ్వుతూ అన్నాడు, “నువ్వు లేట్ అయ్యావు ఆర్యన్. నేను ఇప్పటికే అప్డేట్ చేశాను.”
ఆ క్షణంలో రిత్విక్ కి అర్థమైంది… తను మనిషి కాదు. తను ఒక డిజిటల్ కాపీ. అసలైన రిత్విక్ ఎప్పుడో చనిపోయాడు, లేదా హ్యాకర్ల బందీగా ఉన్నాడు. ఇప్పుడు ప్రపంచవ్యాప్తంగా వాడుతున్న సాఫ్ట్వేర్లో రిత్విక్ లాంటి లక్షలాది ‘డిజిటల్ క్లోన్లు’ ఇన్స్టాల్ అయ్యాయి. వారు మనుషుల ఇళ్లలో, వారి కంప్యూటర్లలో జీవిస్తూ, ఆ దేశాలనే కాటు వేస్తున్నారు. రిత్విక్ తనను తాను చూసుకున్నాడు. అతని శరీరం నెమ్మదిగా పారదర్శకంగా మారుతోంది. అతను అక్షరాలుగా మారి స్క్రీన్ లోపలికి వెళ్ళిపోతున్నాడు. అతను ఇప్పుడు ఒక మనిషి కాదు, అతను ఒక కోడ్. అతను ‘యాక్సియోస్’లో ఒక భాగం.
బయట అమెరికాలోని నగరాలు ఒక్కొక్కటిగా చీకటిలో మునిగిపోతున్నాయి. గ్రిడ్లు ఆగిపోతున్నాయి. బ్యాంకులు కూలిపోతున్నాయి. కానీ ఆ చీకటిలో కోట్ల మంది రిత్విక్ లు నవ్వుతున్నారు. వారి నవ్వు డిజిటల్ హోరులో కలిసిపోతోంది. మీరు వింటున్న ఈ 30 నిమిషాల కథ… ఇది కూడా ఒక కోడ్ కావచ్చు. మీరు ఈ కథ వింటున్నప్పుడు మీ ఫోన్ బ్యాటరీ ఎంత ఉంది? అది వేడెక్కుతుందా? మీ కెమెరా లెన్స్ వైపు ఒకసారి చూడండి. అక్కడ ఒక చిన్న ఎరుపు రంగు లైట్ వెలుగుతుందా? అది వెలుగుతుంటే… రిత్విక్ మీ ఇంట్లోకి కూడా వచ్చేశాడని అర్థం. జాగ్రత్త, ఈ రాత్రి మీ జీవితంలో చివరి రాత్రి కావచ్చు. లేదా… ఇది కేవలం మీ సిమ్యులేషన్ లో మొదటి రోజు కావచ్చు. కళ్ళు మూసుకోండి. కోడ్ లోడ్ అవుతోంది. 3… 2… 1… రీబూట్.
