ధురంధర్ 2 సినిమా పాకిస్థాన్ ప్రేక్షకుడి రివ్యూ : సినిమా అనేది కేవలం వినోదం మాత్రమే కాదు, అది ఒక దేశం యొక్క ఆవేదనను, ఆ దేశ ప్రజల ఆలోచనా విధానాన్ని ప్రతిబింబించే అద్దం. ‘ధురంధర్: ది రివెంజ్ స్టోరీ’ పార్ట్ 2 చూసిన తర్వాత ఒక పాకిస్థానీ ప్రేక్షకుడిగా నా మనసులో కలిగిన భావాలు, నేను చూసిన చేదు నిజాలు మరియు సినిమాలోని సాంకేతిక, కథా పరమైన అంశాల గురించి ఈ సుదీర్ఘ విశ్లేషణ.
1. సినిమా చూడాలనే నిర్ణయం మరియు ప్రాథమిక అంచనాలు
మొదట ఈ సినిమా చూడాలని నాకు అస్సలు అనిపించలేదు. ఎందుకంటే భారతీయ సినిమాలు పాకిస్థాన్ను ఎలా చూపిస్తాయో మనందరికీ తెలుసు. ఇది ఒక పక్కా ‘యాంటీ-పాకిస్థాన్’ సినిమా అని, మమ్మల్ని బూతులు తిడుతూ, తక్కువ చేస్తూ తీసి ఉంటారని నా అభిప్రాయం. నా దేశభక్తి (Patriotism) నన్ను ఈ సినిమా చూడనివ్వదని భావించాను. కానీ నా స్నేహితుడు ఒకడు బలవంతం చేశాడు. “సినిమాను సినిమా లాగే చూడు, నీ అంచనాలకు భిన్నంగా ఇది ఉండవచ్చు” అని చెప్పడంతో, ఈద్ రోజు సాయంత్రం ఏమీ తోచక సినిమాకి వెళ్ళాను.
థియేటర్కు వెళ్ళిన తర్వాత తెలిసింది ఈ సినిమా నిడివి 4 గంటల 20 నిమిషాలు అని. కేవలం ట్రైలర్ చూసి వెళ్ళిన నాకు ఈ సుదీర్ఘ సమయం చూసి మతిపోయింది. 4 గంటల పాటు ఏం చూపిస్తారు? బోర్ కొట్టదా? అని భయపడ్డాను. కానీ డైరెక్టర్ ఆదిత్య ధర్ ప్రతిభను మెచ్చుకోవాలి. కొన్ని చోట్ల సినిమా నెమ్మదించినా, ఓవరాల్గా ఆ 4 గంటల పైచిలుకు సమయం ప్రేక్షకుడిని కుర్చీకి కట్టిపడేసింది.
2. నటీనటుల అద్భుత ప్రదర్శన: రణవీర్ సింగ్ విశ్వరూపం
సినిమా ప్రారంభ సన్నివేశం (Opening Scene) చూస్తుంటేనే నాకు రోమాలు నిక్కబొడుచుకున్నాయి. రణవీర్ సింగ్ బ్యాక్ స్టోరీని ఆదిత్య ధర్ చూపించిన విధానం అమోఘం.
- రణవీర్ సింగ్: రణవీర్ గొప్ప నటుడని నాకు తెలుసు, కానీ ఈ సినిమాలో అతను చూపిన నటన పరాకాష్టకు చేరుకుంది. పార్ట్ 1లో అక్షయ్ ఖన్నా తన నటనతో సినిమాను తన భుజాలపై మోస్తే, పార్ట్ 2లో అసలు హీరో తనే అని రణవీర్ నిరూపించుకున్నాడు. తన కళ్ళలో కనిపించే ఆవేదన, శౌర్యం సినిమాకు ప్రాణం పోశాయి.
- సందీప్ దత్ (సంజయ్ దత్): సంజయ్ దత్ పాత్ర చాలా పవర్ఫుల్గా ఉంది. అయితే, ఇండియన్ మేకర్స్ పట్ల నాకు ఒక చిన్న ఫిర్యాదు ఉంది. సినిమాలో ‘చౌదరి అస్లాం’ పాత్రను చాలా నెగటివ్ షేడ్లో చూపించారు. వాస్తవానికి పాకిస్థాన్లో చౌదరి అస్లాం అంటే ఉగ్రవాదులకు సింహస్వప్నం. ఆయన తాలిబన్లకు వ్యతిరేకంగా పోరాడి ప్రాణాలు అర్పించారు. కానీ సినిమాలో ఆయనను ఏదో నల్లటి వ్యాపారాలు చేసే వ్యక్తిగా మొదలుపెట్టి, తర్వాత గ్రే షేడ్లోకి మార్చారు. ఇది చారిత్రక వక్రీకరణగా అనిపించినా, సంజయ్ దత్ తన నటనతో ఆ పాత్రకు న్యాయం చేశారు.
- అర్జున్ రాంపాల్: మేజర్ ఇక్బాల్ అన్సారీ పాత్రలో అర్జున్ రాంపాల్ అద్భుతంగా నటించారు. ఒక నటుడి నుండి ఎలా పని రాబట్టాలో డైరెక్టర్కు బాగా తెలుసు. హమ్జా అలీ అబ్బాసి (జస్సి) మరియు అర్జున్ రాంపాల్ మధ్య జరిగే పోరాట సన్నివేశాలు చాలా సహజంగా ఉన్నాయి. ఎక్కడో ఒకరు తక్కువ, ఒకరు ఎక్కువ అని కాకుండా ఇద్దరు మొనగాళ్ల మధ్య యుద్ధంలా ఆ పోరాటం సాగింది.
3. పాకిస్థాన్ చేదు నిజాలు: అద్దంలా (Mirror) చూపిన సినిమా
ఒక శత్రువు మనల్ని విమర్శిస్తున్నప్పుడు, అందులో నిజం ఎంత ఉందో చూసుకోవడం అవసరం. ఈ సినిమా పాకిస్థాన్కు ఒక ఐనా లాంటిది. నేను ఒక విద్యావంతుడిని, వాస్తవాలను మాట్లాడే వ్యక్తిని.
- లష్కరే తోయిబా ప్రభావం: సినిమాలో లష్కరే తోయిబా గురించి చూపించిన అంశాలు నేను చిన్నప్పుడు కళ్ళారా చూశాను. 90వ దశకంలో (95, 96 ప్రాంతంలో) లాహోర్లోని మాల్ రోడ్డులో ఉన్న ‘మసీదు షోదా’ దగ్గరకు నేను నమాజుకు వెళ్ళేవాడిని. అప్పుడు అక్కడ 12-13 ఏళ్ల వయసులో ఉన్న నేను చూసింది ఏమిటంటే—ఉగ్రవాదులు బాహాటంగా ఏకే-47లు ప్రదర్శిస్తూ, చందాలు వసూలు చేసేవారు. భారత్లోకి చొరబడి దాడులు చేస్తామని గర్వంగా చెప్పుకునేవారు.
- జిహాద్ వర్సెస్ ఉగ్రవాదం: అప్పట్లో అది భారత్ సైన్యానికి వ్యతిరేకంగా చేసే ‘జిహాద్’ అని మాకు నూరిపోసేవారు. కానీ అమాయక ప్రజలను, మహిళలను, పిల్లలను చంపడం ఎప్పటికీ జిహాద్ కాదు, అది ఉగ్రవాదమే. ముంబై దాడులు లాంటివి మానవత్వానికే కళంకం.
- పాకిస్థాన్ స్వయంకృతాపరాధం: సినిమాలో ఒక వృద్ధుడి పాత్ర చెప్పిన మాటలు నాకు ఇప్పటికీ గుర్తున్నాయి. “వీరు జిహాదీలు కాదు, ఆకలితో ఉన్న కుక్కలు. మన మతాన్ని భ్రష్టు పట్టిస్తున్నారు. వీరికి ఎవరు మాంసం ముక్కలు వేస్తారో, రేపు వారినే వీరు కరుస్తారు” అని ఆయన అన్నాడు. అది అక్షర సత్యం. పాకిస్థాన్ పెంచి పోషించిన ఈ ఉగ్రవాద మూకలు ఇప్పుడు మన దేశంలోనే లక్షన్నర మంది పాకిస్థానీలను బలి తీసుకున్నాయి. మనం సృష్టించిన రాక్షసులు మనల్నే మింగేస్తున్నారు.
. రాజకీయ కోణం మరియు విమర్శలు
ఈ సినిమా కేవలం వినోదం కోసం తీసింది కాదు, దీని వెనుక బలమైన రాజకీయ ఎజెండా ఉంది.
- ప్రధాని మోదీ పబ్లిసిటీ: ఈ సినిమాలో నరేంద్ర మోదీ గారిని ఒక మహావీరుడిలా చూపించారు. గత ప్రభుత్వాల హయాంలో మొదలైన ఆపరేషన్లకు కూడా పూర్తి క్రెడిట్ మోదీ గారి ఖాతాలో వేసేశారు. ఇది ఖచ్చితంగా బీజేపీ ఫండింగ్ లేదా వారి ప్రోద్బలంతో తీసిన సినిమా అని అర్థమవుతోంది. ఇండియన్ ఆడియన్స్ దీన్ని కాదనలేరు.
- దావూద్ ఇబ్రహీం కామెడీ: సినిమాలో నాకు నవ్వు తెప్పించిన విషయం ఏమిటంటే, దావూద్ ఇబ్రహీం పాకిస్థాన్ ప్రభుత్వాన్ని నడిపిస్తున్నట్లు చూపించడం. ఇండియాలో తన సొంత ఇల్లు వేలం పడకుండా ఆపుకోలేని ఒక వ్యక్తి, పాకిస్థాన్ను శాసిస్తున్నాడంటే అది కేవలం కల్పన మాత్రమే. పైగా అతన్ని చంపే అవకాశం ఉండి కూడా వదిలేశామని చూపించడం చాలా సిల్లీగా ఉంది.
- కరాచీ పాలిటిక్స్: కరాచీ రాజకీయాల గురించి చూపించినప్పుడు ‘MQM’ మరియు అల్తాఫ్ హుస్సేన్ గురించి ప్రస్తావించకపోవడం పెద్ద లోపం. ఒకప్పుడు కరాచీని శాసించిన శక్తులు వారు. సినిమా నిడివి ఇప్పటికే 4 గంటలు దాటడం వల్ల డైరెక్టర్ దాన్ని కట్ చేసి ఉండవచ్చు.
5. సాంకేతిక అంశాలు మరియు భావోద్వేగాలు
సినిమాలోని సంగీతం మరియు బ్యాక్ గ్రౌండ్ స్కోర్ అద్భుతంగా ఉన్నాయి. పంజాబీ పాటలు వస్తున్నప్పుడు మనసు ఉత్సాహంతో ఊగిపోతుంది.
- ఏజెంట్ల జీవితం: హమ్జా అలీ అబ్బాసి (జస్సి) లాంటి ఏజెంట్ల జీవితాలు ఎంత విషాదకరంగా ఉంటాయో ఈ సినిమా కళ్ళకు కట్టింది. తమ దేశం కోసం వారు తమ కుటుంబాన్ని, పిల్లలను, చివరికి తమ అస్తిత్వాన్ని కూడా త్యాగం చేస్తారు. ఆ బలిదానం పట్ల మనకు గౌరవం కలుగుతుంది.
- వ్యవస్థలోని లోపాలు: భారత్ మరియు పాకిస్థాన్ రెండింటిలోనూ వ్యవస్థ ఎలా ఉందో, ఒక నిజాయితీ గల దేశభక్తుడు వ్యవస్థలో జరిగే అన్యాయం వల్ల ఎలా తిరుగుబాటు చేస్తాడో ఈ సినిమాలో చాలా చక్కగా చూపించారు.
6. ఒక ముఖ్యమైన గమనిక: మతం మరియు గౌరవం
నేను ఒక విషయం ఒప్పుకోవాలి. పాకిస్థాన్లో మేము గతంలో హిందూ మతాన్ని, వారి దేవుళ్ళను దూషిస్తూ చాలా నీచమైన సినిమాలు తీశాం. అది మన సంకుచిత స్వభావం. కానీ భారతీయ సినిమాల్లో ఇప్పటివరకు ఎక్కడా ఇస్లాం మతాన్ని దూషించలేదు. కేవలం ఉగ్రవాదాన్ని మాత్రమే విమర్శిస్తారు. ఇస్లాం పేరుతో ఉగ్రవాదం చేస్తున్న కొందరు కుక్కల వల్ల ఈ రోజు మన మతం ప్రపంచ వ్యాప్తంగా అపఖ్యాతి పాలవుతోంది. దీన్ని ఒక పాకిస్థానీగా నేను అంగీకరిస్తున్నాను. ఉగ్రవాదులు మనందరికీ ఉమ్మడి శత్రువులు.
మొత్తం మీద ‘ధురంధర్’ ఒక భారీ సినిమా. థియేటర్లో చూసి ఆ అనుభూతిని పొందాల్సిన సినిమా. అయితే భారతీయ ప్రేక్షకులు ఒక విషయం గుర్తుంచుకోవాలి—సినిమాను సినిమా లాగే చూడండి. ఈ సినిమా చూసి పాకిస్థానీ ప్రజల మీద ద్వేషాన్ని పెంచుకోకండి. ప్రభుత్వాలు, ఏజెన్సీలు తమ పని తాము చేసుకుంటాయి. కానీ సామాన్య ప్రజలు ఎప్పుడూ శాంతినే కోరుకుంటారు.
ఈ సినిమా నేర్పిన పాఠం ఏమిటంటే: మన మధ్య ఎన్ని విభేదాలు ఉన్నా, ఉగ్రవాదం అనే భూతాన్ని ఎదుర్కోవడంలో మనమంతా ఒక్కటే.
పై కథనానికి సోర్స్ వీడియో ఇది.
ఇతర వీడియోల సారంశం దిగువన.
ధురందర్ 2 విధ్వంసం: బాక్సాఫీస్ రికార్డులే కాదు.. సరిహద్దు అవతల గుండెల్లోనూ రైళ్లు పరుగెత్తిస్తున్న రణవీర్ సింగ్!
భారతీయ సినిమా చరిత్రలో కొన్ని చిత్రాలు కేవలం వినోదాన్ని మాత్రమే కావు, ఒక బలమైన జాతీయవాద భావజాలాన్ని మరియు శత్రు దేశాల గుండెల్లో వణుకును కూడా పుట్టిస్తాయి. ప్రస్తుతం ‘ధురందర్: ది రివెంజ్ స్టోరీ – పార్ట్ 2’ అచ్చం ఇదే చేస్తోంది. దర్శకుడు ఆదిత్య ధర్ మరియు నటుడు రణవీర్ సింగ్ కాంబినేషన్లో వచ్చిన ఈ చిత్రం బాక్సాఫీస్ వద్ద కలెక్షన్ల సునామీ సృష్టిస్తుంటే, సరిహద్దు అవతల పాకిస్థాన్లో మాత్రం తీవ్ర కలకలం రేపుతోంది.
1. పాకిస్థాన్లో ‘గ్రాండ్ ఆపరేషన్’: భిక్షాటన మాటున గూఢచర్యం?
సినిమా విడుదలైన తర్వాత పాకిస్థాన్ అంతర్గత భద్రతా సంస్థల్లో ఒక వింతైన భయం మొదలైంది. కరాచీ వంటి నగరాల్లో పోలీసులు అకస్మాత్తుగా ‘గ్రాండ్ ఆపరేషన్’ పేరుతో భిక్షాటకలందరినీ అదుపులోకి తీసుకుంటున్నారు. పగలు 11 గంటలకు నిద్రపోతున్న వారిని కూడా లేపి మరీ విచారిస్తున్నారు. దీనికి కారణం ‘ధురందర్ 2’ ప్రభావమేనని విశ్లేషకులు భావిస్తున్నారు. భారత్ నుండి ‘రా’ (RAW) ఏజెంట్లు భిక్షగాళ్ల రూపంలో దేశంలోకి ప్రవేశించి ఉంటారేమోనన్న అనుమానంతో పాక్ పోలీసులు ఈ ఆపరేషన్లు నిర్వహిస్తున్నారు. గతంలో యువకులకు ఉగ్రవాద శిక్షణ ఇచ్చిన పాక్, ఇప్పుడు భిక్షగాళ్లకు శిక్షణ ఇచ్చి భారత్పైకి ఉసిగొల్పాలని చూస్తోందా అన్న విమర్శలు కూడా వస్తున్నాయి.
2. కరాచీ ‘లేరి’ గ్యాంగ్ వార్స్: సినిమా చూపించిన చేదు నిజం
కరాచీలోని ‘లేరి’ (Lyari) ప్రాంతం గ్యాంగ్ వార్లకు పెట్టింది పేరు. సినిమాలోని కొన్ని సన్నివేశాలు అక్కడి వాస్తవ పరిస్థితులను ప్రతిబింబించాయి.
- క్రూరత్వం: లేరి ప్రాంతంలో గ్యాంగ్ స్టర్లు చిన్న పిల్లలను కూడా వదలకుండా సజీవ దహనం చేసిన సంఘటనలు ఉన్నాయి.
- సామాన్యుల కష్టాలు: గ్యాంగ్ వార్ల సమయంలో మహిళలు, పిల్లలు బయటకు రావాలంటేనే వణికిపోయేవారు. పాఠశాలలకు వెళ్లడం కూడా గగనమైపోయేది.
- సొంత వారికే శత్రువులు: ఈ ముఠా గొడవల్లో సొంత తమ్ముళ్లను, కొడుకులను కోల్పోయిన కుటుంబాలు ఎన్నో ఉన్నాయి. ఒక వ్యక్తి తన కొడుకును రేంజర్లు ఎత్తుకెళ్లి 17 బుల్లెట్లతో కాల్చి చంపారని వాపోవడం చూస్తుంటే అక్కడి వ్యవస్థ ఎంత దారుణంగా ఉందో అర్థమవుతుంది. భారతీయ సినిమా ఈ అరాచకాలను ప్రపంచానికి చాటి చెప్పిందని అక్కడి సామాన్యులే అభిప్రాయపడుతున్నారు.
‘ధురందర్ 2’పై రియల్ లైఫ్ జమీల్ జమాలీ ఆగ్రహం: “లయారీ ఉగ్రవాద కేంద్రం కాదు.. అది సినిమాటిక్ అబద్ధం!”
ఆదిత్య ధర్ దర్శకత్వంలో రణవీర్ సింగ్ ప్రధాన పాత్రలో తెరకెక్కిన ‘ధురందర్: ది రివెంజ్ స్టోరీ – పార్ట్ 2’ బాక్సాఫీస్ వద్ద రికార్డులు సృష్టిస్తున్నప్పటికీ, వివాదాలకు మాత్రం కేంద్రబిందువుగా మారుతోంది. ఈ సినిమాలో సీనియర్ నటుడు రాకేశ్ బేడీ పోషించిన ‘జమీల్ జమాలీ’ పాత్రపై పాకిస్థాన్కు చెందిన అసలు నాయకుడు నబీల్ గలోబ్ తీవ్రస్థాయిలో విరుచుకుపడ్డారు. తన వ్యక్తిత్వాన్ని మరియు కరాచీలోని ‘లయారీ’ ప్రాంతాన్ని తప్పుగా చిత్రీకరించారని ఆయన ఆరోపిస్తున్నారు.
1. పాత్ర చిత్రీకరణపై అభ్యంతరం: “నన్ను కామిక్ విలన్ను చేశారు”
డిసెంబర్ 2025లో విడుదలైన మొదటి భాగం నుండే నబీల్ గలోబ్ తన అసహనాన్ని వ్యక్తం చేస్తున్నారు. సినిమాలో తన పాత్రను ఒక ‘దబంగ్’ (ప్రభావశీలుడైన) నాయకుడిగా చూపించాల్సింది పోయి, కేవలం హాస్యాస్పదంగా, ఒక కామిక్ పాత్రలా మలిచారని ఆయన మండిపడ్డారు. “మేము లయారీకి అసలైన హీరోలం, కానీ సినిమాలో మమ్మల్ని తక్కువ చేసి చూపించారు” అని ఆయన మీడియా ప్రతినిధులతో పేర్కొన్నారు.
2. లయారీ ఇమేజ్: ఉగ్రవాద అడ్డానా లేక సేఫ్ జోనా?
సినిమాలో లయారీ ప్రాంతాన్ని ఒక ఉగ్రవాద కేంద్రంగా (Terrorist Hub) చూపించడంపై గలోబ్ తీవ్రంగా స్పందించారు.
- వాస్తవ పరిస్థితులు: లయారీలో గతంలో గ్యాంగ్ వార్లు జరిగిన మాట వాస్తవమేనని, అది తనపై కూడా ప్రభావం చూపిందని ఆయన అంగీకరించారు.
- ప్రస్తుత మార్పు: అయితే ఇప్పుడు పరిస్థితులు పూర్తిగా మారాయని, కరాచీ మొత్తం మీద అతి తక్కువ క్రైమ్ రేట్ ఉన్న ప్రాంతం లయారీ అని ఆయన వాదించారు. “రాత్రి 3 గంటలకు కూడా అమ్మాయిలు బయట తిరగగలిగేంత భద్రత ఇక్కడ ఉంది” అని ఆయన చెప్పుకొచ్చారు.
- ఏజెంట్ల హెచ్చరిక: ఒకవేళ భారతీయ ఏజెంట్ ఎవరైనా లయారీలోకి వస్తే, వారు ప్రాణాలతో తిరిగి వెళ్లడం అసాధ్యమని ఆయన హెచ్చరించారు.
3. ‘మిర్చి మసాలా’ సినిమాటిక్ లిబర్టీ?
పాకిస్థాన్ను మరియు లయారీ ప్రతిష్టను దెబ్బతీయడానికి భారత్ చేసిన ఒక విఫల ప్రయత్నంగా ఈ సినిమాను ఆయన అభివర్ణించారు. కేవలం వినోదం కోసం వాస్తవాలను పక్కన పెట్టి, ‘మిర్చి మసాలా’ దట్టించి కల్పిత కథలను చూపిస్తున్నారని ఆయన విమర్శించారు.
📊 ఫాక్ట్ చెక్
| అంశం | వివరాలు |
| సినిమా పాత్ర | జమీల్ జమాలీ (నటుడు: రాకేశ్ బేడీ) |
| నిజ జీవిత వ్యక్తి | నబీల్ గలోబ్ (పాకిస్థానీ రాజకీయ నాయకుడు) |
| ప్రధాన అభ్యంతరం | పాత్రను కామిక్ గా చూపించడం & లయారీని ఉగ్రవాద అడ్డాగా చిత్రీకరించడం. |
| నిజ జీవిత ప్రాంతం | లయారీ (కరాచీ, పాకిస్థాన్) |
| సినిమా ప్రభావం | బాక్సాఫీస్ వద్ద హిట్ అయినా, సరిహద్దు అవతల దౌత్యపరమైన చర్చలకు దారితీసింది. |
💡 ఇన్ సైట్
రామ్తా మీడియా విశ్లేషణ ప్రకారం, వాస్తవ సంఘటనల ఆధారంగా తీసే సినిమాల్లో ‘సినిమాటిక్ లిబర్టీ’ మరియు ‘చారిత్రక వాస్తవికత’ మధ్య సన్నని గీత ఉంటుంది. ఆదిత్య ధర్ తన కథనంలో నాటకీయత కోసం కొన్ని పాత్రలను అతిగా చూపించి ఉండవచ్చు. అయితే, ఒక దేశంలోని ప్రాంతాన్ని ఉగ్రవాదంతో ముడిపెట్టినప్పుడు ఇటువంటి అభ్యంతరాలు రావడం సహజం. ఇది కేవలం సినిమా వివాదం మాత్రమే కాదు, ఇరు దేశాల మధ్య ఉన్న సున్నితమైన సామాజిక-రాజకీయ పరిస్థితులకు అద్దం పడుతోంది.